32
در وبلاگ جناب سید علی رضا مجاهدی چند بیت شعر معروف درج شده بود که ضمن تشکر از ایشان آن را در وبلگ درج می کنم.براستی که مفهوم این سه بیت کوتاه داستان فراز و نشیب و چالش های فرهنگی جامعه ما و دیگر جوامع است.حیفم آمد در این گیرودار که من و دوستان مراجعه کننده به وبلاگ -که مرا هم شرمنده لطف خود می کنند -چند لحظه ای فارغ از بحث های علمی در این سه بیت نیندیشیم.گرچه به نظرم یکی از مسائل جدی عرصه مدیریت کشور ما داستان نهفته در معنای این ابیات است. امیدوارم شماهم از زمزمه آن لبخند شعف و شاید تاسف برلبانتان بنشیند:
آنكس كه نداند و نداند كه نداند در جهل مركب ابدالدهر بماند
آنكس كه نداند و بداند كه نداند لنگان خرك خويش به منزل برساند
آنكس كه بداند و نداند كه بداند بيدارش نماييد كه بس خفته نماند
آنكس كه بداند و بداند كه بداند اسب شرف از گنبد گيتي بدواند
منبع:http://wetowej.blogfa.com
میوه در انتهای کمال می افتد و برگ در انتهای زوال.