كنگره ايمني و بهداشت

نوزدهمين كنگره ايمني و بهداشت كار، كه از سال 1955 هر سه سال يك بار سازماندهي‌ شده است، در سال 2011 در تركيه برگزار خواهد شد. نخستين كنگره در رم و آخرين آن در سال 2008 در سئول برگزار شد. كنگره، كه براي تمام شركت‌ كنندگان فرصت تبادل اطلاعات و آفرينش انديشه‌هاي نو براي پيشگيري از بيماري‌هاي و حوادث كاري فراهم مي‌آورد، بزرگترين رويداد در اين زمينه است.

هدف كنگره

هدف كنگره‌ي جهاني تضمين فرصت براي تبادل اطلاعات نو در باره ي بهداشت و ايمني شغلي در ميان افراد مربوطه با هدف افرينش فرهنگ پيشگيري در سطح جهاني است.

هدف كساني كه در كنگره‌ي جهاني شركت مي‌كنندكسب ايده‌اي در اين باره است كه چگونه روابط بين دولت‌ها، كارفرمايان، سازمان‌هاي غيردولتي، نمايندگان كارفرمايان، كارگران و سازمان‌هاي آنان و حرفه‌اي‌هاي بهداشت و ايمني كار ارتقاء‌ يابد تا اسيب‌هاي و بيماري‌هاي ناشي از كار در سراسر جهان حذف شود. همچنين انتظار مي‌رود كه كنشگران بهداشت و ايمني شغلي اطلاعاتي در مورد ايده‌هاي عملي كسب كنند كه بتواند بي‌درنگ تصويب شده و به عمل درآيد.

مخاطبان هدف

كنگره‌ي جهاني ايمني و بهداشت كار به كساني ارتباط مي‌يابد كه به صورت مستقيم يا غيرمستقيم با ايمني و بهداشت كار سروكار دارند:

مهندسان و تكنيسين‌هاي بهداشت و ايمني‌ شغلي

مقامات ارشد دولتي، تصميم‌سازان ارشد، مديران بالا، رهبران بازار، پزشكان كار و پزشكان محيط كار و كساني كه در عرصه‌ي بهداشت كار خدمت مي‌كنند.

بازرسان كار، بازرسان فني كارخانه.

مربيان و آموزگاران و افراد مرتبط با تربيت و آموزش.

كارگران و نمايندگان آنان.

كارفرمايان و نمايندگان آنان.

تصميم‌سازان در بخش تأمين اجتماعي و بخش دولتي.

مؤسسات خصوصي و عمومي.

مؤسسات منطقه‌اي و بين‌المللي.

توليد‌كنندگان و صادركنندگان.

كارشناسان روابط عمومي و ارتباطات.

نمايندگان رسانه و روزنامه‌نگاران.

سازمان دهندگان كنگره‌ي جهاني بهداشت و ايمني شغلي

در مرحله‌ي مقدماتي كنگره جهاني بهداشت و ايمني شغلي سازمان‌هاي زير با يكديگر همكاري نزديك دارند:

سازمان بين‌المللي كار

انجمن بين‌المللي تأمين اجتماعي

مؤسسه مسؤل بهداشت و ايمني شغلي در كشور ميزبان

ايمني:

در تعريف علمی ايمنی آمده: در واقع شرايطی است که دارای پتانسيل رساندن آسيب به کارکنان، تجهيزات و ساختمان ها، از بين بردن مواد يا کاهش کارايی در اجراي يک وظيفه از پيش تعيين شده مي‌باشد. مهندسی ايمنی مقررات يا نظامی است که براي کاهش وقوع حوادث از طريق حذف يا کنترل خطر بکار ميرود که از جمله فعاليت های آنان مديريت خطر ، پيشگيری از خطرات و کنترل آنهاست. از اين رو می تواند کمک شايان توجهی به بهبود مديريت در هر محيط صنعتي داشته باشد. همانگونه که يک مدير برای بهره وری و سود آوری مسئوليتی سنگين دارد در مورد ايمنی و بهداشت نيز چنين وضعيتی صادق است . مديريت، زمانی می تواند ايمن عمل کند که : برنامه ريزی ايمنی ، سازماندهي ايمنی ، هدايت برنامه‌های ايمنی را انجام داده و کنترل عملکرد ها را به خوبي به نتيجه ای مثبت مبدل کند. امروزه مديران به خوبي ميدانند، کارکنان زماني ثمر بخش و دارای حضوری فعال هستند که از سلامت جسمانی و روانی و به واقع ايمنی به معنای محافظت از آسيب های محيط کار برخوردار باشند به همين دليل مديران آينده نگر حامی برنامه های پيشرفت بهداشت و ايمنی هستند ، از اين گذشته به دليل ملاحظات قانوني تمام سازمانها موظف به مراقبت بهداشت و ايمنی کارکنان هستند که البته مزايای رعايت اصول بهداشت و ايمنی متوجه دو گروه کارگر و کارفرما می شود.

 وظيفه مدير در اين زمينه اين است که عوامل ايمنی محيط را که در کم کردن حوادث موثرند به نحو مطلوب شناسايی کرده و بستر لازم جهت اعمال موقعيت ايمن را فراهم سازد در اين صورت مديريت، ارزش حفاظت صنعتي را شناخته است. در دايره المعارف سازمان بين الملل کار حادثه چنين تعريف شده : حادثه عبارتست از يک اتفاق پيش بينی نشده و خارج از انتظار که سبب صدمه و آسيب می شود. حوادث معمولا نتيجه شرايط عمليات نامطمئن و ناايمن است شامل استفاده از تجهيزات غير مجهز، محيط پر خطر و البته در موارد بسياری خطا و سهل انگاری انسان ، حوادث را به روش های مختلفی می‌توان طبقه بندی کرد :

 1.  بر حسب افراد به وجود آورده مانند مدير ، کارگر

 2. بر حسب علت وقوع حادثه مانند انفجار ، آتش سوزی يا ماشين آلات ترابری

 3. بر حسب کيفيت عمل به وجود آورنده حادثه مانند عدم احتياط لازم ، برداشتن حفاظ از روی دستگاه

 4.  بر حسب شرايط محيط مانند : عدم روشنايی کافی ، سر و صدا و . . .

 اما به طرق مختلفی نيز می توان از بروز حوادث جلوگيری کرد :

 1.  وضع مقرراتی قانونی

 2.  تحقيقات پزشکی

 3.  ايجاد موقعيتی ايمن به لحاظ علمی (تعيين اصول و ميزان ها)

 4.  بازرسی

5.  آموزش و . . .

 

ادامه نوشته